1η ΜΑΗ. Μέρα διεκδικήσεων & αγώνων ενάντια στα συμφέροντα του κεφαλαίου και τις πολιτικές της φιλελεύθερης δεξιάς

Συνάδελφοι, κάθε χρόνο την 1^η Μάη, οι εργαζόμενοι, οι φοιτητές και γενικά οι ενεργοί πολίτες, τιμούν τους αγώνες και τις θυσίες της εργατικής τάξης. Τι είναι όμως αυτό το οποίο τιμούμε και τι είναι αυτό για το οποίο δηλώνουμε την αγωνιστικότητα και την επιμονή μας κάθε 1^η Μάη;

Την 1η Μαΐου του 1886, τα εργατικά συνδικάτα του Σικάγο οργάνωσαν απεργία με αίτημα τη μείωση των καθημερινών ωρών εργασίας από δέκα ή δώδεκα (ανάλογα με την περίπτωση) σε οκτώ. Δεν ήταν η πρώτη φορά που συνέβαινε κάτι τέτοιο. Το αίτημα για το οκτάωρο έχει τις ρίζες του στην Αγγλία –την πρώτη χώρα που γνώρισε τη βιομηχανική επανάσταση. Εκείνη την πρώτη περίοδο της ανάπτυξης της βιομηχανίας (18ος αιώνας), οι συνθήκες ήταν άθλιες. Η παιδική εργασία ήταν πολύ συχνό φαινόμενο (όπως τώρα στην Ασία), και οι καθημερινές ώρες εργασίας έφταναν μέχρι και τις 16, επί έξι μέρες την εβδομάδα.

Ο άνθρωπος που πρόβαλε οργανωμένα το αίτημα για οκτάωρο ήταν ο Ρόμπερτ Όουεν, ουαλός σοσιαλιστής που θεωρείται, μεταξύ άλλων, πατέρας του συνεταιριστικού κινήματος. Ο Όουεν πρόβαλε ήδη από το 1810 το αίτημα για δεκάωρη εργασία, και από το 1817 το αίτημα για οκτάωρο, με το σλόγκαν «οκτώ ώρες εργασία, οκτώ ώρες αναψυχή, οκτώ ώρες ανάπαυση». Το αίτημα, βέβαια, άργησε κάπως να τελεσφορήσει: Οι γυναίκες & τα παιδιά κέρδισαν το δεκάωρο στην Αγγλία το 1847, και οι γάλλοι εργάτες κατάφεραν να κερδίσουν το δωδεκάωρο, μετά από επανάσταση το 1848.

Αυτή η ιστορική αναδρομή μας δείχνει ότι μετά από χρόνια καταπίεσης και απάνθρωπες συνθήκες εργασίας, τα εργατικά στρώματα εξεγέρθηκαν ενάντια στα επιχειρηματικά συμφέροντα και τους κεφαλαιοκράτες. Το κεφάλαιο, από τότε, (αλλά και σήμερα), στοχεύοντας στο μεγαλύτερο δυνατό κέρδος, ανάγκαζε τους εργαζόμενους-υπάλληλους να εργάζονται εξαντλητικά, χωρίς καμία πρόνοια και ουσιαστική παροχή.

Μετά από συνεχής αγώνες οι εργαζόμενοι κέρδισαν το δικαίωμα της οκτάωρης εργασίας, το δικαίωμα της πρόνοιας (συνταξιοδότηση, ιατρο-φαρμακευτική περίθαλψη) και τέλος κέρδισαν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια σε κάθε χώρο εργασίας. Από εκείνο τον Μάη, μέχρι και πρόσφατα –με διαρκείς συνδικαλιστικούς αγώνες και απεργίες- είχαν γίνει πολλά βήματα για την βελτίωση των αμοιβών, των συνθηκών εργασίας και της ποιότητας και του επιπέδου διαβίωσης των μισθωτών.

Τα τελευταία χρόνια, -ιδιαίτερα μετά το 1989- η παγκόσμια κοινωνία και οικονομία υπέστη ένα σύνολο ανατροπών και ανακατατάξεων με αποτέλεσμα σήμερα οι κατακτήσεις μας να βρίσκονται υπό αμφισβήτηση. Τα οικονομικά συμφέροντα επιχειρούν με διάφορες προτάσεις να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους και να εκμεταλλευθούν σαν «εξαρτήματα» τους εργαζομένους τους

Η πολιτική σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο είναι συχνά όμηρος τους, με αποτέλεσμα οι πολιτικές που ασκούνται να εξυπηρετούν πολυεθνικές επιχειρήσεις και καπιταλιστικούς οικονομικούς ανταγωνισμούς και όχι τις κοινωνικές ανάγκες και τον άνθρωπο. Μέγιστη ευθύνη για την συγκεκριμένη κατάσταση –ιδιαίτερα μετά το 1980, με τις πολιτικές που προώθησαν Ρέηγκαν και Θάτσερ– φέρουν οι συντηρητικές και δεξιές δυνάμεις ανά τον κόσμο που έχουν επιλέξει παραδοσιακά (από την φεουδαρχία και τις πρώτες κοινοβουλευτικές περιόδους) την εξυπηρέτηση μεγάλων οικονομικών-εμπορικών συμφερόντων εις βάρος της κοινωνίας και του κοινού-δημόσιου συμφέροντος.

Η πλειοψηφία δεξιών κομμάτων που υπάρχει σήμερα σε 20 από τις 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και στις περισσότερες ισχυρές χώρες του κόσμου (Καναδά, Ιαπωνία, Ρωσία) είχε και έχει ως συνέπεια την συντηριτικοποίηση των πολιτικών που ασκούνται. Σήμερα μέσα από τους G8, τον Ο.Ο.Σ.Α., το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, προωθούνται συστηματικά οι πολιτικές των «ανοιχτών» και επί της ουσίας ασύδοτων αγορών. Οι πολιτικές όπου η ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίου και η κερδοσκοπική-χρηματιστηριακή αξιολόγηση των πάντων –ακόμα και του φαγητού (χρηματιστήριο αγροτικών προϊόντων!!!) και η πλήρης εμπορευματοποίηση των δημοσίων αγαθών (παιδεία, υγεία, ενέργεια, επικοινωνίες, μεταφορές, νερό), επιβάλουν απάνθρωπες ρυθμίσεις για τους εργαζόμενους και φτώχια-εξαθλίωση για τους πολλούς.

Αυτές οι πολιτικές –της νεοφιλελεύθερης δεξιάς- κυριαρχούν σήμερα στην Ε.Ε. Μερικά αποτελέσματα αυτής της «μετάλλαξης» είναι η συζήτηση για το 65ωρο εργασίας, τον περιορισμό των ασφαλιστικών δικαιωμάτων και του ύψους των συντάξεων, η μείωση των δωρεάν παροχών προς τους εργαζόμενους και η εμπορευματοποίηση –σε καθεστώς εκμετάλλευσης- των πάντων. Η ασυδοσία του τραπεζικού και χρηματιστηριακού κεφαλαίου –που γέννησε και την σημερινή κρίση– είναι και αυτή έργο των νεοσυντηρητικών σε Ευρώπη και Αμερική (Μπους).

Στο χώρο της Παιδείας, αυτό εκφράζεται με την διαδικασία της «Μπολόνια», που πάρα ορισμένες θετικές πτυχές της, χρησιμοποιείται, από την «εκπαιδευτική βιομηχανία» της Μ. Βρετανίας, της Γαλλίας και της Ιταλίας ως μέσο για την αγοραπωλησία ελπίδας, πτυχίων και δεξιοτήτων…

Σε εθνικό επίπεδο η κατάσταση είναι η χειρότερη δυνατή. Η οικονομία περνά μια τεράστια κρίση η οποία όμως σε μεγάλο βαθμό δεν αποτελεί μέρος της παγκόσμιας κρίσης, αλλά αποτέλεσμα κυβερνητικής και διοικητικής ανικανότητας, από το 2005 και την περιβόητη «απογραφή Αλογοσκούφη».

Οι πολιτικές περιορισμού των εργασιακών δικαιωμάτων (μείωση αμοιβών για υπερωρίες, αύξηση ωρών εργασίας, μείωση συντάξεων, αύξηση ετών εργασίας, αύξηση Φ.Π.Α., μείωση της φορολογίας στις επιχειρήσεις) με στόχο την δήθεν εξυγίανση της αγοράς και του επενδυτικού «κλίματος», αποτελούν απλά μια δικαιολογία και παραπλάνηση για τις πραγματικές σκοπιμότητες που εξυπηρετούνται. Όλα αυτά, που έχουν την σφραγίδα του Κώστα Καραμανλή, το μόνο που εξυπηρετούν είναι τα κέρδη των 200 μεγάλων επιχειρήσεων με κορυφαίες τις τράπεζες και τα Super Market.

Συνάδελφοι, κάθε 1^η Μάη δεν έχει σημασία μόνο η ιστορική αναδρομή ή η ανάλυση της πραγματικότητας. Σημασία έχει να γίνεται αυτή η επέτειος αφετηρία αντίστασης και νέων αγώνων. Όλοι μας πρέπει να αναλογιστούμε την αξία της συμμετοχής στο συνδικαλιστικό κίνημα. Το μοναδικό θεσμό που εκφράζει και υπηρετεί τους μισθωτούς (εργάτες-υπαλλήλους).

Το συνδικαλιστικό κίνημα είναι άρρηκτα συνδεδεμένο, ιδιαίτερα από τον Μάη του ’68 και μετά, με το φοιτητικό κίνημα. Όλοι εμείς πρέπει να αναλογιστούμε τις ευθύνες μας ως νέοι και μελλοντικοί εργαζόμενοι και να πρωτοστατήσουμε στην ενίσχυση των κινημάτων, ξεκινώντας από την ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος και την Ε.Φ.Ε.Ε.

Η ΠΑΣΠ πρωτοστατεί σε όλους αυτούς τους αγώνες. Πρωτοστατεί για την ενημέρωση των φοιτητών και την παρακίνηση τους να μετέχουν ενεργά, δημοκρατικά και ουσιαστικά στις δράσεις των Συλλόγων Φοιτητών και στα κινήματα για ένα καλύτερο και πιο δίκαιο κόσμο. Η μάχη για την αλλαγή είναι καθημερινή. Οι εκλογές –φοιτητικές, ευρωεκλογές, κλπ- είναι κομβικά σημεία σε αυτή την πορεία. Σε καλούμε να συμπαραταχτείς με τις ιδέες, τις προτάσεις και τις δράσεις μας. Να βάλουμε φρένο στις πολιτικές της δεξιάς και της συντήρησης.

Π.Α.Σ.Π. Α.Ε.Ι. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΠΟΡΕΙΑ

1^η ΜΑΗ 2009 στις 10:00

στο ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΣΤΟ ΖΑΡΟ

Η Π.Α.Σ.Π. Α.Ε.Ι. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ
ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΖΑΡΟ
ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ!!!

ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ 12:00 ΑΠΟ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
(ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ)

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΤΑ ΤΡΑΠΕΖΑΚΙΑ ΤΗΣ Π.Α.Σ.Π.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΠΟΡΕΙΑ

Παρασκευή, 1 Μαΐου 2009 στις 10:00 μ.μ.
ΣΤΟ
ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

Γενική Απεργία πραγματοποιεί η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ την 1η Μάη 2009 με

όλους τους εργαζόμενους να ΑΠΕΡΓΟΥΝ και να ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΝ για τα
διαχρονικά αιτήματά της Ειρήνης, της Κοινωνικής δικαιοσύνης και της
συναδέλφωσης των λαών.

Η φετινή Πρωτομαγιά βρίσκει τους εργαζόμενους στη χώρα μας σε θέση
μάχης για να αποκρούσουν τις απολύσεις, την καλπάζουσα ανεργία, την
απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, την συρρίκνωση του εισοδήματος,
την περικοπή των ασφαλιστικών και κοινωνικών μας δικαιωμάτων.

Την κρίση και τα προβλήματα στις οικονομίες και στις κοινωνίες την
δημιούργησαν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές και η ασύδοτη λειτουργία
των χρηματοοικονομικών τραπεζικών αγορών γι’ αυτό αυτοί πρέπει να
πληρώσουν την κρίση και όχι οι εργαζόμενοι.

Κεντρικά αιτήματα της εργατικής Πρωτομαγιάς είναι:

«ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ»
«ΕΡΓΑΤΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΠΟΤΕ ΗΤΤΗΜΕΝΟΙ»


Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ "ΕΡΓΟ" ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΕΞΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ
ΝΕΟ-ΦΙΛΕΛΥΘΕΡΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΤΗΣ, ΠΟΥ ΧΑΡΙΖΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΣΥΣΣΩΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ.

ΠΛΟΥΤΟΣ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΛΟΓΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΥΣ
ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥΣ ΧΩΡΙΣ ΜΕΡΙΜΝΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ. ΠΛΟΥΤΟΣ ΠΟΥ
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ
ΘΕΣΜΩΝ ΣΤΙΣ ΠΡΟΣΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΚΑΙ ΜΙΝΤΙΑΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ.

ΠΛΟΥΤΟΣ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, ΤΗΝ
ΕΞΑΓΟΡΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΚΒΙΑΣΜΟ ΟΣΩΝ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΚΑΙ
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ, ΠΙΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΜΕΛΛΟΝ.

ΒΑΖΟΥΜΕ ΦΡΕΝΟ ΣΤΗΝ ΑΠΛΗΣΤΙΑ ΤΟΥΣ. ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ!

Π.Α.Σ.Π. Α.Ε.Ι. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ-ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ-ΑΓΡΟΤΕΣ-ΜΑΘΗΤΕΣ
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΔΙΚΑΙΗ ΑΜΟΙΒΗ ΓΙΑ ΔΙΚΑΙΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.
ΖΩΗ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ.

Αστικές Συγκοινωνίες στο Ηράκλειο ΚΤΕΑΛ και ΥΠΕΠΘ δεν μπορούν να δώσουν λύση

Ένα από τα μεγαλύτερα και χρόνια προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι φοιτητές του Ηρακλείου είναι η τιμή του εισιτηρίου στα αστικά λεωφορεία. Μια τιμή που συνεχώς ανεβαίνει, ακόμα και όταν οι τιμές του πετρελαίου και άλλων πρώτων υλών πέφτουν κατακόρυφα. Μία «κολόνια που κρατάει χρόνια» παρά το γεγονός ότι ουκ ολίγες φορές οι φοιτητικοί σύλλογοι έχουν αναδείξει το πρόβλημα. Φυσικά –όπως και με όλα τα προβλήματα των φοιτητών και της νέας γενιάς- η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ποτέ δεν ασχολήθηκε με αυτό το δυσβάστακτο κόστος που επιβαρύνονται χιλιάδες φοιτητές όλων των περιφερειακών πόλεων της Ελλάδος. Οι αστικές συγκοινωνίες στο Ηράκλειο όπως και σε όλες τις πόλεις της Ελλάδος -εκτός Αθηνών και Θεσσαλονίκης- ανήκουν σε ιδιώτες Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα οι φοιτητές να είναι στο βορά του εκάστοτε επιχειρηματία.

Οι αστικές συγκοινωνίες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη παραδοσιακά επιδοτούνται από το κρατικό κορβανά με 120€ για κάθε κάτοικο αυτών των πόλεων ώστε το εισιτήριο να είναι προσιτό σε όλα τα κοινωνικές ομάδες. Ενώ στις υπόλοιπες πόλεις της Ελλάδος οι αστικές συγκοινωνίες δεν επιδοτούνται παρά τις εκκλήσεις διαφόρων κοινωνικών ομάδων και φορέων. Φυσικά τελευταία βλέπουμε και στην Αθήνα αυτό να ανατρέπεται αφού οι τιμές των κρατικών αστικών συγκοινωνιών αυξάνουν με τρελούς ρυθμούς!

Έτσι, ακόμα και με αυτές τις ρυθμίσεις, το δημόσιο πανεπιστήμιο πλήττεται καθημερινά από την «κουρασμένη» κατά τα άλλα κυβέρνηση της αλαζονείας και των σκανδάλων. Στο κενό έχουν πέσει και κατά καιρούς προσπάθειες του Πανεπιστήμιου Κρήτης. Το Πανεπιστήμιο μας, μέσω της Συγκλήτου του, έχει ζητήσει να δημιουργηθεί ειδικός κωδικός χρηματοδότησης, που να αφορά τις μεταφορές των φοιτητών. Παρόμοιο αίτημα έχει διατυπώσει και η Σύνοδος των Πρυτάνεων, αλλά το Υπουργείο Παιδείας… έχει παγώσει το θέμα.

• Η Π.Α.Σ.Π. ΑΕΙ Ηρακλείου θεωρεί επιβεβλημένη την επιδότηση (ή ακόμα και την κρατικοποίηση) των αστικών συγκοινωνιών σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας.

• Αγωνίζεται για να μειωθεί στο 50% της τιμής η συμμετοχή των φοιτητών σε όλα τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.

• Διεκδικεί να δημιουργηθούν κάρτες απεριορίστων διαδρομών για φοιτητές και μαθητές που θα μειώνουν ακόμα περισσότερο το μηνιαίο κόστος μετακίνησης από και προς το Πανεπιστήμιο.

Μέχρι αυτή η λύση να δοθεί από μια άλλη, προοδευτική και κοινωνικά ευαίσθητη, Κυβέρνηση καλούμε το Πανεπιστήμιο Κρήτης να συμβάλει στην επίλυση του προβλήματος. Η Εταιρεία Αξιοποίησης του Π.Κ. κάθε μήνα εισπράττει περίπου 7.000€ (ίσως και περισσότερα) από την ενοικίαση των χώρων των κυλικείων σε Ιατρική, Φυσικό, Χημικό και φοιτητικό κέντρο. Μέχρι σήμερα αυτά τα χρήματα δεν αξιοποιούνται προς όφελος των φοιτητών, δηλαδή αυτών που κυρίως κινούνται σε αυτούς τους χώρους.

• Επειδή αυτά τα χρήματα ανήκουν στους φοιτητές πιστεύουμε πως πρέπει να επιστρέψουν σε αυτούς. Γι΄ αυτό προτείνουμε η Εταιρεία Αξιοποίησης να επιδοτήσει τη μηνιαία κάρτα απεριορίστων διαδρομών που βγάζουν οι φοιτητές του Π.Κ. Με μια τέτοια επιδότηση η τιμή της είναι εφικτό να μειωθεί στα 15€ για την Α΄& Β΄ Ζώνη. Προτείνουμε η Πρυτανεία και το Δ.Σ. της Εταιρείας Αξιοποίησης και Διαχείρισης Περιουσίας του Π.Κ. να έρθει σε επαφή με τη διοίκηση των ΚΤΕΑΛ με σκοπό να υπάρξει συμφωνία για την επιδότηση της μηνιαίας κάρτας που εκδίδεται για τους φοιτητές του Π.Κ. (έτσι το κόστος της κάρτας χωρίς επιδότηση να είναι 25€ για όλες τις ζώνες).

• Παράλληλα θεωρούμε αναγκαίο να πυκνώσουν τα δρομολόγια, αφού με εξαίρεση τις πρώτες πρωινές ώρες, δεν καλύπτουν τους φοιτητές. Πρέπει να αναλογιστούμε ότι οι φοιτητές δεν καλύπτονται από δρομολόγια που σχεδιάζονται με βάση τον «μέσο αριθμό επιβατών» ή τον μέσο «συγκοινωνιακό φόρτο», γιατί δεν υπάρχει μια συγκεκριμένη ώρα που προσέρχονται στο Π.Κ., όπως συμβαίνει με τους εργαζόμενους (π.χ. 07:00-09:30 ή 17:00-18:30), ή τους καταναλωτές. Το Πανεπιστήμιο έχει δικά του ωράρια –ακόμα και μαθήματα που τελειώνουν 9 το βράδυ- και άρα χρειάζεται ειδική μελέτη για τις ανάγκες των φοιτητών.

Προς αυτή την κατεύθυνση είναι επιβεβλημένο να σχεδιαστούν εκ νέου τα δρομολόγια που εξυπηρετούν τις πανεπιστημιουπόλεις. Σε αυτό τον σχεδιασμό πρέπει να ληφθούν υπόψη η σύνδεση των δυο πανεπιστημιουπόλεων, αλλά και άλλα στοιχεία που έχουν να κάνουν με την κατοικία των φοιτητών σε διάφορα σημεία του πολεοδομικού συγκροτήματος του Ηρακλείου. Π.χ. όσοι κατοικούν στον άξονα της Λ. Ικάρου εξυπηρετούνται με ένα λεωφορείο προς Πανεπιστήμιο στην κατεύθυνση Αεροδρόμιο-ΠΑΓΝΗ. Γιατί άραγε αυτό δεν συμβαίνει με τους κατοίκους του άξονα της Λ. Κνωσού ή του Μασταμπά? Επίσης φοιτητές που διαμένουν Αμμουδάρα εξυπηρετούνται (με νέα γραμμή που εγκαινιάστηκε πρόσφατα) απ’ ευθείας προς το ΤΕΙ. Γιατί άραγε κάτι ανάλογο δεν μπορεί να γίνει και όσους κατοικούν στον άξονα Λ. 62 Μαρτύρων προς Κνωσό? Για τις ανάγκες μετακίνησης πολιτών από και προς το Νέο Κοιμητήριο ή προς το νέο Ι.Κ.Α. δημιουργήθηκαν-τροποποιήθηκαν δρομολόγια. Γιατί άραγε αυτό δεν μπορεί να γίνει για τις ειδικές ανάγκες των φοιτητών?

Για πολλά από τα παραπάνω που αναφέρουμε ενδιαφέρθηκαν οι δήμαρχοι των παραπάνω περιοχών (Ηρακλείου, Γαζίου, Ν. Αλικαρνασσού). Τους καλούμε να ενδιαφερθούν και για τις ανάγκες των φοιτητών…ακόμα και αν πολλοί από αυτούς δεν ψηφίζουν στο Ηράκλειο… Συνεπώς, η ΠΑΣΠ ΑΕΙ Ηρακλείου καλεί την δημοτική αρχή του Ηρακλείου στα πλαίσια των προγραμμάτων που αναπτύσσει για την καλύτερη μελέτη των συγκοινωνιακών αναγκών των πολιτών (adperson am-European Campaign for Public Transport), αλλά και των σχεδίων για αγορά mini bus και για καλύτερη εξυπηρέτηση των δημοτικών διαμερισμάτων του Δήμου, να συμπεριλάβει και τις ανάγκες των φοιτητών.

• Η πύκνωση (ανά 10’) των δρομολογίων και η σύνδεση των δυο πανεπιστημιουπόλεων μεταξύ τους, με ένα μέσο μεταφοράς -χωρίς μετεπιβίβαση, αλλά και των 2 νοσοκομείων και άλλων οικισμών (Φορτέτσα, Σκαλάνι, Βούτες, Σταυράκια, Βασιλιές) είναι αιτήματα που μπορούν να καλυφθούν από ένα νέο συγκοινωνιακό σχεδιασμό.

Π.Α.Σ.Π. Α.Ε.Ι. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
η φωνή των φοιτητών

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ
ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ. ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΛΥΣΗ ΣΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΜΑΣ

ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΩΤΙΑΣ ΤΗΣ Δ.Α.Π. Ν.Δ.Φ.Κ. ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΡΑΚΜΗΣ ΓΙΑ ΤΟ Π.Κ.

Συνάδελφοι,
Σε λίγο καιρό συμπληρώνονται δύο χρόνια πρωτιάς της «πρώτης και καλύτερης» Δ.Α.Π. - Ν.Δ.Φ.Κ. Δύο χρόνια όμως που έχουν πάει πίσω το Πανεπιστήμιο Κρήτης και τις διεκδικήσεις του Φοιτητικού Κινήματος. Αξίζει να κάνουμε μία μικρή ανασκόπηση έστω του τελευταίου χρόνου και να δούμε την δράση της Δ.Α.Π. σε πολιτικό και συνδικαλιστικό επίπεδο.

Πέρσι αμέσως μετά τις φοιτητικές εκλογές οι οποίες έδωσαν την πρωτιά στην Δ.Α.Π. στο Ηράκλειο, με μικρή διαφορά, κλιθήκαμε όλοι να συμμετέχουμε στις εκλογές ανάδειξης νέου κοσμήτορα της Σχολής Θετικών και Τεχνολογικών Επιστημών. Η Δ.Α.Π. πάντα πιστή στις «αξίες» της Νέας Δημοκρατίας, θέλησε να στηρίξει και τελικά εξέλεξε στην θέση αυτή τον κ. Κυλάφη, καθηγητή του Τμήματος Φυσικής. Για όσους δεν ξέρουν ο κ. Κυλάφης ήταν ο πρόεδρος του Τμήματος Φυσικής το 2001 όταν χάθηκε το εξάμηνο λόγω φοιτητικών κινητοποιήσεων, ήταν αναπληρωτής πρόεδρος του Τμήματος το 2006 που χάθηκε η εξεταστική για τους ίδιους λόγους και ήταν από τους πρώτους που είχαν κάνει δηλώσεις εκφοβισμού για την εξεταστική που δεν δόθηκε στο Φυσικό το προηγούμενο εξάμηνο. Είναι φανερό πλέον πως η ΔΑΠ ΝΔΦΚ είναι ικανή να κάνει οτιδήποτε προκειμένου να μην μπορέσει το Φοιτητικό Κίνημα να υψώσει την φωνή του και να διεκδικήσει τα αυτονόητα, που καθημερινά μας καταστρατηγούν.
Από τον Σεπτέμβρη όλοι οι εκπρόσωποι των Φοιτητικών Συλλόγων καλέστηκαν να εκπροσωπήσουν τους Συλλόγους τους στα όργανα συνδιοίκησης. Όλοι μας ξέρουμε την σημασία της συμμετοχής σ’ ένα όργανο συνδιοίκησης όπως η Σύγκλητος ενός Πανεπιστημίου. Ο εκπρόσωπος της Δ.Α.Π. (μόνο από τον Σ.Φ. Τ.Ε.Μ. έχουν μέλος στην Σύγκλητο καθώς φρόντισαν όπου μπορούσαν να στείλουν μέλος των Ε.Α.Α.Κ.) δεν έχει παρευρεθεί ούτε στις μισές συνεδριάσεις και δεν έχουν κάνει καν κάποια πρόταση προς όφελος των φοιτητών. Αλήθεια τι έχει επιτύχει η Δ.Α.Π. στα όργανα συνδιοίκησης τον τελευταίο χρόνο; Τι έχει προσπαθήσει να επιτύχει έστω για θέματα φοιτητικής μέριμνας;

Με την αρχή του χειμερινού εξαμήνου υπήρχε μεγάλο πρόβλημα με την διανομή των συγγραμμάτων. Όλες οι παρατάξεις είχαμε διαπιστώσει και είχαμε πει τα προβλήματα που θα δημιουργούσε ο νέος Νόμος Πλαίσιο έστω και στο πιο απλό ζήτημα, στην διανομή των συγγραμμάτων. Η Δ.Α.Π., πάντοτε υπερασπιζόμενη την κυβερνητική γραμμή, προσπαθούσε με κάθε τρόπο να πείσει τους φοιτητές πως δεν θα είχαμε κανένα πρόβλημα ειδικά όσο αφορά τα συγγράμματα και πως επιτέλους θα λυνόταν το πρόβλημα του ενός και μοναδικού συγγράμματος. Αλήθεια σε πόσα μαθήματα σε όλα τα Τμήματα είδαμε να γίνεται αυτό; Μάλλον σε κανένα. Το μόνο πράγμα που άλλαξε, ήταν ο χρόνος διανομής των βιβλίων (εξεταζόμασταν σε υποχρεωτικές προόδους τον Νοέμβρη και δεν είχαμε βιβλίο να διαβάσουμε).

Τον Δεκέμβρη βιώσαμε όλοι την πρωτοφανή εξέγερση της Νεολαίας. Μία εξέγερση χωρίς κομματικές γραμμές και σκοπιμότητες, μία εξέγερση με μοναδικό στόχο και σκοπό την ανάδειξη των οραμάτων της νέας γενιάς για το μέλλον της και την αντίθεση της στο μέλλον που της ετοιμάζουν. Είναι περιττό να θυμίσουμε την απαξιωτική στάση της Δ.Α.Π. στο όλο ζήτημα. Είναι περιττό να θυμίσουμε πως ακόμα και σήμερα που ο Σύλλογος Φοιτητών Φυσικού προσπαθεί αν εξασφαλίσει την εξεταστική που δεν δόθηκε ποτέ η Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ. δεν έχει βγάλει έστω ένα κείμενο συμπαράστασης και στήριξης σ’ έναν Σύλλογο που συνεχώς τιμωρείτε από τους καθηγητές για την πολιτική του στάση. Δεν συμφέρει μάλλον την ΔΑΠ να έχουν φωνή οι Σύλλογοι Φοιτητών και να μπορούν να παίρνουν μαζικές αποφάσεις για συμμετοχή σε κινητοποιήσεις απέναντι στα νέο-φιλελεύθερα σχέδια της Νέας Διακυβέρνησης.

Σε λίγες μέρες θα κληθείτε να αναδείξετε με την ψήφο σας του νέους εκπροσώπους στα Διοικητικά Συμβούλια και στα όργανα συνδιοίκησης. Σας καλούμε να μετέχετε μαζικά και να στηρίξετε με την ψήφο σας αυτόν που πιστεύεται ότι έχει δώσει τους περισσότερους αγώνες για ένα καλύτερο Πανεπιστήμιο. Σας καλούμε να βάλλεται μπροστά τα πολιτικά κριτήρια και να δώσετε το μήνυμα της αλλαγής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Η πραγματική δύναμη είναι στα χέρια σας.

Π.Α.Σ.Π. Α.Ε.Ι. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

ΔΥΝΑΜΗ ΑΛΛΑΓΗΣ-ΔΥΝΑΜΗ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ